Onderzoek naar ‘herstel bij drugsverslaving’: mijn eerste stappen

Gastblog

Toen ik net iets langer dan een jaar geleden besloot dat ik toch wel graag ‘iets meer met mijn studie wilde doen’ had ik nooit verwacht dat het zo snel kon gaan. Ik werkte op dat moment parttime in de horeca en deed af en toe freelance klussen als onderzoeker (en dj). Maar ik wilde graag iets met mijn interesse voor drugs en verslaving doen, dit zijn thema’s die mij op meerdere vlakken interesseren en raken, maar waar ik nooit professioneel mee bezig ben geweest. Een sollicitatie op een eigenlijk te hoge functie (met weinig ervaring) zorgde ervoor dat ik me wat meer verdiepte in wat er gebeurde op het gebied van onderzoek naar drugs in Nederland. Zo vond ik het IVO, in de stad waar ik voor mijn studie woonde. Het idee stond me meteen aan.

Ik denk dat mijn timing niet beter had kunnen zijn. Ik kon direct aan de slag als veldwerker en na drie maanden vertrok een junior onderzoeker die vervangen moest worden. Best bizar dat dit zo snel ging, maar wat me nog meer (positief) verraste was het vertrouwen dat ik kreeg bij IVO. Ik was de jongste en minst ervarene ‘maar daar zijn we juist naar op zoek’, werd me gezegd. Af en toe voelde ik me in het diepe gegooid, maar er werd me op het hart gedrukt dat ik fouten mocht maken waardoor er ook ruimte voor initiatief was.

Een half jaar later voelde ik me steeds meer op mijn plek. Een onderzoek naar de inzet van ervaringsdeskundigheid in de (F)GGZ liet me kennis maken met het concept ‘herstel’. Misschien waren het de filosofische discussies die ik met mijn zeer ervaren kantoorgenoot Cas voerde tijdens het werken aan dit project. Het concept sprak me aan en het voelde soms als een bevestiging van losse onderbuikgevoelens of gedachten die ik zelf nooit aan elkaar kon knopen. In plaats van ontwrichtende ervaringen ‘op te lossen’ of proberen het effect ervan te laten verdwijnen, is herstel meer gericht op het accepteren en leren leven met die ervaring. Dit kan ervoor zorgen dat je er ook kracht uit kunt putten en het niet uit de weg hoeft te gaan. Bovendien kan iedereen dit op zijn of haar eigen manier doen.

Toen een voorstel van het IVO werd gehonoreerd om mee te werken aan Europees onderzoek naar herstel bij drugsverslaving (Recovery Pathways) werd mij gevraagd of ik interesse in zou hebben in een promotietraject hierop. Ik promoveren? Ik geef toe, ik zei niet meteen ja en heb lang zitten twijfelen. Is zo’n promotieproject wel iets voor mij? Ik kom uit een hele andere omgeving en ben niet erg bekend met de academische wereld. En ik werkte nog maar net in dit veld en vond het best leuk zo. Gelukkig waren daar ook mijn fijne collega’s die me wederom vulde met vertrouwen ‘dat ik dit echt wel kon’ en ik heb nog altijd geen spijt.

Recovery Pathways

Op dit moment bevind ik me zo’n 5 maanden in de Recovery Pathways-achtbaan. Het project is een zeer ingewikkelde en intensieve studie. Niet zelden is het frustrerend wanneer je realiseert dat er weinig tijd is (3 jaar inclusief dataverzameling), de afstemming met de internationale teams zeeën van tijd en energie vreet en dat je soms weinig controle hebt over wat er gebeurt en beslist wordt. Dat je regelmatig op je tong moet bijten en compromissen moet zoeken met de internationale collega’s. De uitspraak “choose your battles” heb ik al regelmatig als advies mogen ontvangen.

Maar als ik denk aan de vooruitstrevende visies van de professoren en de belangrijke implicaties die dit onderzoek kan hebben, dan neem ik dat voor lief. De mooie reacties van alle organisaties en mensen die ons ondersteunen bij het onderzoek helpen hier nog meer bij. En als ik het echt niet meer zie zitten dan is er nog het ‘gebed om kalmte’ (bekend van de 12-stappen methode) die ik elke promovendus kan aanraden: “Schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, moed om te veranderen wat ik kan veranderen, en de wijsheid om onderscheid tussen deze twee te maken”.

Gastblog door Thomas Martinelli

Thomas foto 2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s